Mallorca – dag 2

Na een korte nacht stonden wij op omstreeks 8u00. Erik en Mieke hielden het ontbijt redelijk sober. Wat toast met jam, kaas en fruit was meer dan genoeg. De jongeren, die bij Paloma logeerden, kregen weer een luxe ontbijt. Daar het goed weer was werd de tafel buiten gedekt.

Er was afgesproken dat wij naar het strand zouden gaan. Paloma moest eerst naar de dokter met haar zoon, dus was het iets later. Het uitgekozen strand was Illetas, zo’n 10 kilometer buiten Palma. Een klein strandje dat zo’n vijftien meter dieper ligt dan de baai. Het ligt goed beschut tegen de wind.

Paloma mocht driemaal heen en weer rijden om iedereen ter plaatse te krijgen.

Het weersbericht voorspelde donkere wolken en buien voor deze dag … Omstreeks elf uur begon het ook daadwerkelijk te regenen. Vijf minuten later en twintig regendruppels verder kwam de zon er alweer door. Wrede regenbui …

Ondertussen dachten Erik en Mieke dat de schoonvader van Udoka hen naar de afgesproken plaats zou brengen. Eerst moesten nog wat boodschappen worden gedaan en erna reed hij weer naar huis…

Blijkbaar had Paloma met hem afgesproken om ons te komen ophalen. Omstreeks 14u00 kwamen Erik en Mieke dan ook aan op het strand. De meisje zaten in de zon terwijl de jongen aan de andere kant aan het stoeien waren. Paloma vond het niet de moeite om eerst naar huis te rijden, dus beef ze bij ons op het strand.

Een dagje strand zou geen dagje strand zijn zonder zwemmen. Het water was fris, maar niet echt koud om te zeggen. Erik, Ginny en Beaudine zwommen even naar het eiland, een rotsformatie die zo’n driehonderd meter uit de kust ligt. Eens daar aangekomen merken wij dat Paloma ook naar ons aan het zwemmen was. Daar ze er niet op voorzien was om te gaan zwemmen, deed ze dit maar in slip en T-shirt, who cares?

Met zijn vieren zaten wij op het eiland en Erik kon het niet laten om de jongens te verwijten mietjes te zijn…. Juist, dat konden zij zich niet laten zeggen en de ganse groep maakte de oversteek dan maar. Even praten in de zon, wat genieten van het uitzicht en we zwommen terug naar het strand. Om veiligheidsredenen zwommen wij in groepen terug, je weet nooit dat er iets met iemand gebeurd.
Eens op het strand was het even uitrusten. Erik en de meisjes lagen wat in de zon. De jongens waren de pracht van de baai aan het bewonderen. Erik hoorde hen mooie plekjes opnoemen: kijk daar links, en kijk daar, … de schoonheid van de baai beviel hen duidelijk. Tot Erik hoorde zeggen: kijk daar links, ze staat nu recht …. Right, dat waren ze dus aan het bewonderen.

In de late namiddag was het tijd om iets te eten en erna naar de training te vertrekken.

Paloma bracht de groep naar haar thuis voor het eten. Wat zij aten weet ik momenteel nog niet, want wij werden naar de schoonouders gebracht. Daar wachtte hen Paella. Vers gemaakt en altijd lekker. Ook was er opnieuw dessert. Meloen en kaas. Udoka was ook aanwezig en at zoals gebruikelijk de halve pan uit. Die jongen is nog in de groei …

Tijd om naar de training te vertrekken. Deze maal was het te doen in Sineu, in het midden van het eiland. Udoka en Erik reden elk met een wagen op de jongeren op te pikken bij Paloma. Daar aangekomen merkten wij dat deze al vertrokken waren. Dus dan maar ook naar ginder gereden.

Een kwartier nadat de training zou beginnen kwamen wij aan. Iedereen was relaxed en niemand vroeg zich af waar wij bleven.

De dojo van Sineu is gevestigd op de tweede verdieping van een huis. De president van de judofederatie Balearen heeft er les.

Erik heeft hem al enkele malen ontmoet. Het was dan ook een warm weerzien. Letterlijk dan, want in de zaal was het om te bakken.

Er waren zo’n vijfendertig judoka’s aanwezig uit diverse clubs. Na een korte opwarming ging Erik over naar O Soto Gari, met mogelijke vormen en verdedigingen. Een aantal technieken bleken nieuw te zijn voor de aanwezigen. Erik kreeg diverse vragen om het nogmaals uit te leggen. Toen hij zei dat dit telkens vijf euro extra was, zagen ze er de humor van in.

Het moment was aangebroken om elkaar te testen in de Randori. Onze delegatie merkte nogmaals dat het vechters zijn. Fair maar hard werd er gekampt om elkaar op de rug te kunnen werpen.

Met de hitte stroomde het zweet van iedereen. Erik besloot om een drinkpauze in te lassen, wat door iedereen in dank werd afgenomen.

Deel twee van de les handelde over grondwerk. Erik had aanval en verdedigen op grond gekozen als onderwerp. Ook hier merkte hij dat een aantal technieken onbekend waren voor de aanwezigen. Opnieuw mocht hij het uitleggen en telkens vijf euro binnenrijven …

Erik zorgde ervoor dat onze delegatie zoveel mogelijk met de locals trainde. Na enige tijd konden de aanwezigen zich opnieuw uitleven bij de Randori.  Ne Waza kampen met kleddernatte judogi’s … leuk.

Na ongeveer twee uur besloot Erik dat het voldoende was en sloot langzaam de les af. Net even tijd nemen voor een groepsfoto en we konden de mat verlaten.

De president van de federatie bedankt nog even voor de les en gaf te kennen dat hij het een heel goede les vond. Leuk om te horen.

Na een verfrissende douche gingen wij richting udoka’s huis. De jongeren gingen met Paloma mee om te eten en erna dodokes te doen.

Udoka verwachtte nog vrienden uit Frankrijk die omstreeks 21u30 zouden aankomen op de luchthaven. Daar ze maar niet aankwamen besloot Anna dat wij gingen eten zonder hen. Pikant vlees en pikante kip met een slaatje bood en Mallorcaanse omelet stonden op het menu. Meer dan voldoende en lekker. Omstreeks 23 uur lieten de Franse vrienden weten eindelijk geland te zijn.

Udoka ging hen afhalen aan de luchthaven. Ze aten wat mee, er werd gepraat, … enfin, na middernacht besloot de groep te gaan slapen. Het duurde dan nog even eer iedereen aangekomen was. Mieke kon rond één uur slapen, Erik mocht nog een artikel schrijven en posten op de website.

Rond halfdrie ging ook voor hem het licht uit.

Erik Van Isacker - 5° dan Kodokan Judo - A trainer VTS-BLOSO - Jeugdsportcoördinator